De alom bekende rubriek Persoonlijk uit de Voetbal International levert meestal niet veel opmerkelijke uitspraken op. Favoriete boek is bij het gros van de voetballers ‘De ontvoering van Alfred Heineken’, terwijl de nieuwste BMW vaak tot de droomauto’s behoort. En als de belichte speler zich al in politiek interesseert, is de VVD vaak de partij die kan rekenen op zijn stem. Bij Niels Wellenberg (27), de huidige rechtsback van NEC, ligt dat allemaal een tikkeltje anders. Hij rijdt in een Citroën DS, ook wel de Snoek genoemd, leest graag boeken van de politiek en maatschappelijk geëngageerde schrijver Michael Moore en stemt vanuit de solidariteitsgedachte op de SP. Hoogste tijd dus om uitgebreid kennis te maken met de voetballer én de persoon Niels Wellenberg. Een gesprek over de verschillen tussen FC Twente en NEC, de verboden balletjes diep, zijn kijk op de voetbalwereld en zijn artistieke ingevingen.

En zo waren er meer dingen, die in Enschede anders waren dan in Nijmegen. “FC Twente is momenteel eigenlijk in alle facetten een stap verder dan NEC”, vertelt Wellenberg. “Veel is daar gericht op het resultaat. Om een voorbeeld te noemen: toen wij met Twente met 2-1 van Schalke ’04 wonnen, was het spelershome na afloop nagenoeg leeg. Iedereen ging naar huis omdat we een paar dagen later weer moesten spelen. Peter Wisgerhof vertelde me dat het bij NEC één groot feest was geworden en dat de hele selectie de stad was ingegaan. Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat het bij FC Twente per definitie beter is.” Niet alleen van Mister NEC  Peter Wisgerhof hoorde de rechtsback het nodige over de Nijmeegse club. “Door de jaren heen hoorde ik mooie verhalen over NEC van jongens als Resit Schuurman, Robbie Wielaert en dus Peter Wisgerhof. Ik denk dat ik hier goed pas met mijn manier van spelen. Gewoon hard werken en lekker voetballen.”

Qua trainers zijn de verschillen tussen NEC en FC Twente niet erg groot, volgens de 27-jarige rechtsback. “Er zijn eigenlijk weinig verschillen tussen McClaren en Lodeweges”, vindt Niels Wellenberg. “Ze zijn beiden enorm ervaren en weten allebei waar ze mee bezig zijn. Dat McClaren het nu zo goed doet heeft mede te maken met zijn kwaliteiten, maar ook met het feit dat hij in een gespreid bedje terecht kwam. Fred Rutten had in zijn jaren door het neerzetten van een goede organisatie FC Twente van een middenmoter een subtopper gemaakt”. En laat dat nou precies de stap zijn, die NEC de komende jaren hoopt te zetten. Volgens Wellenberg, die in zijn vijf seizoenen in Enschede de hele ontwikkeling meemaakte, is dit ook mogelijk in Nijmegen. “Een groter stadion kan daar aan bijdragen, maar ook geluk”, vertelt hij. “Joop Munsterman (voorzitter FC Twente, red.) bijvoorbeeld, heeft met zijn aanstellingen van trainers en spelers veel geluk gehad. Maar, zo zeggen ze, zonder geluk vaart niemand wel.”

Het geluk. Dat is wat Wellenberg iedere keer zoekt bij een nieuwe club. Dat bleek al in zijn jonge jaren in Deventer, bij zijn cluppie Go Ahead Eagles. “Toen ik daar speelde, wilde FC Twente mij graag hebben”, gaat hij terug naar het seizoen 2003/2004. “Eigenlijk wilde ik helemaal niet weg uit Deventer. Ik had het goed naar mijn zin, en ik was naast speler ook supporter van de club. Uiteindelijk dacht ik: ‘Ik ben eigenlijk gek als ik deze kans niet pak’ en ben uit Deventer vertrokken. Wel ben ik nog steeds supporter van The Eagles. Ik kijk altijd op teletekst en wanneer ik kan, bezoek ik de Adelaarshorst. Het lijkt me erg mooi om mijn carrière daar af te sluiten.” Ambities om ooit nog bij een topclub actief te zijn, heeft Wellenberg niet. “Ik kon bij FC Twente meekomen, maar viel niet op. Dan moet je realistisch zijn en nadat je daar bent vertrokken niet meteen zeggen dat je ooit weer naar de absolute top wilt. Op dit moment wil ik zo lang mogelijk bij NEC spelen."

 

De persoon Niels Wellenberg

Waar hij op het veld gewoon zijn taken doet – hij typeert zichzelf als “een voetballer die niet in het oog springt” – leeft Wellenberg buiten het veld met de ziel van een romanticus. Hij rijdt in een auto die ouder is dan hijzelf en heeft twee Vespa-scooters in bezit. “Één daarvan staat bij een spuiter en de andere loopt niet meer goed”, vertelt de oud-speler van Go Ahead Eagles en FC Twente. “Laten we het zo zeggen: als ik die gebruik, loop ík meer dan die scooter, haha.” Een 27-jarige die het liefst rijdt in voertuigen die minstens anderhalf keer zo oud zijn als de bestuurder ervan. Voor een buitenstaander een bijzondere gewaarwording, voor Wellenberg zelf is daarvoor reden genoeg. “Het mooie is dat oude dingen allemaal een verhaal hebben”, vindt Wellenberg. “Natuurlijk blijft een auto een stuk blik met wielen, maar door mijn Citroën DS Snoek word ik echt geraakt. Ik ben helemaal weg van de historie en de schoonheid van die auto. De reden dat ik niet zo van moderne auto’s hou, is dat ze zoveel op elkaar lijken. En misschien ben ik onbewust ook wel op zoek naar het andere… Ik raak snel geprikkeld door aparte dingen.”

Maar als iemand denkt dat die prikkels alleen te maken hebben met oude voertuigen, dan heeft diegene het mis. Hij mag dan op het veld geen Ronaldinho-achtige balkunstenaar zijn, buiten het veld komt het regelmatig voor dat Niels Wellenbergs artistieke vermogen op volle toeren draait. Niet alleen met verf maakt hij zijn kunstzinnige ideeën concreet, ook ontwerpt én maakt hij graag meubels. “De ene keer is dat een boekenkastje, de andere keer een bijzettafeltje”, legt hij uit. “Zo heb ik een oude lamp uit een lichtmast van de Adelaarhorst de metamorfose tot bijzettafel laten ondergaan. En met de figuurzaag maak ik soms vormen, die ik tegen de muur plak en er omheen spuit. Dan krijg je bepaalde sjablonen.” Waar zijn kunstwerken eerst nog uitsluitend bestemd waren voor thuis, heeft de buitenwereld inmiddels ook de kans gekregen de werken van de verdediger te zien. “In mei van dit jaar heb ik voor het eerst meegedaan aan een expositie”, vertelt Wellenberg met enige trots. “Stond ik daar in Raalte met mijn eigen kunstwerken en meubels. Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vond en dan vooral de positieve reacties die ik kreeg.”

Maar niet alleen in huize Wellenberg hangen zijn werken, ook bij Ramon Zomer en Peter Wisgerhof thuis genieten ze van zijn kunst. De rechtsback zelf weerlegt overigens de suggestie een artistiek talent te zijn. “Het blijft maar een hobby”. Toch toog Wellenberg een aantal jaren terug naar de AKI, de kunstacademie. In 2007 zegt hij hierover in de Voetbal International:“Ik kan mezelf niet financieel onafhankelijk voetballen, ik moet later aan het werk. Ik zou ook niet anders willen, er zijn zóveel leuke dingen om te doen. Ik ben kort op de AKI geweest om me te oriënteren. De totale onwetendheid van die kunstenaars is mooi om mee te maken. Ben jij voetballer? Wat zeg je nu, moet je daarvoor trainen? Uiteindelijk heb ik van de opleiding afgezien, omdat ik vier avonden in de week kwijt zou zijn. Bovendien zit niemand op kunst te wachten, het is geen primaire of secundaire levensbehoefte.”



 

Met de voorliefde voor oude voertuigen en de kunstenaar Niels Wellenberg, is uit de inleiding alleen zijn politieke voorkeur nog niet behandeld. Daar moeten we echter niet te veel achter zoeken. “In de VI stond twee jaar geleden dat ik qua politiek helemaal anders dan andere voetballers ben”, vertelt hij. “Dat is een beetje uit zijn verband gerukt. Ik ben gewoon linksgeoriënteerd en stem SP; niets meer en niets minder. Journalisten gaan soms te ver door op dat soort dingen. Zo had ik ooit een interview met een regionale krant. Toen ik werd geïnterviewd, droeg ik toevallig een T-shirt met de afbeelding van Che Guevara en een vest met CCCP erop. Toen bleef die journalist daar maar op doorgaan.”

Toch blijft hij volgens velen een vreemde eend in de bijt in de voetballerij. Een wereld die gerund wordt door hunkering naar geld en macht. “Ik kan me in de voetbalwereld prima vinden”, zegt Wellenberg. “Dat Real Madrid nu bijvoorbeeld zo veel geld betaalt voor Cristiano Ronaldo, is begrijpelijk. Dat is gewoon marktwerking. Daar doet iedereen aan mee. Egoïsme hou je in de voetballerij niet tegen. Uiteindelijk is dit een wereld van ‘ieder voor zich’. Als ik klaar ben met voetballen, verdwijn ik helemaal uit het wereldje. Trainer worden is niets voor mij. Ik ga liever reizen of misschien ontwikkelingswerk doen in Afrika. Er zijn nog zóveel leuke dingen om te doen. Maar tot die tijd ben ik een voetballer, die alles overheeft voor zijn sport. De komende drie jaar is dat bij NEC. Dus voorlopig zit ik prima op mijn plek.”

Persoonlijk:

Naam: Niels Wellenberg
Geboren: Op 9 augustus 1982 in Deventer
Woonplaats: Enschede
Karakter: Energiek
Opleiding: Ik heb de havo afgemaakt. Daarna ben ik begonnen met de ALO (Academie voor Lichamelijke Opvoeding), maar daar ben ik na twee jaar mee gestopt.
Clubs: Vanaf mijn 12^e speelde ik bij Go Ahead Eagles. Daarna heb ik nog vijf seizoenen bij FC Twente gespeeld.
Positie: Rechtsback
Auto: Citroën DS Snoek en een Toyota van de club voor de ritten van en naar Nijmegen.
Droomclub: Go Ahead Eagles
Mooiste tenue: Aston Villa en West Ham United vanwege de kleurencombinatie.
Lelijkste tenue: Dat shirt van Bochum van een aantal jaren terug met al die kleuren.
Muziek: Ik hou van alternatieve muziek. Kleine rockbandjes of underground hip-hop.
Eten/drinken: Ik heb niet echt lievelingseten. Ik drink meestal Optimel of water. Bij het uitgaan drink ik bier of een whisky/cola.
Lezen: Ik lees op de club of bij mijn ouders de Voetbal International. Qua boeken hou ik van de schrijver Michael Moore.
TV: De Wereld Draait Door kijk ik regelmatig.
Film: Daarvoor ga ik naar het filmhuis. Vanwege de boeiende onderwerpen. The Big Lebowski vind ik persoonlijk geweldig.
Dag ruilen met.. Een drummer van een band. Ik hou heel veel van muziek, maar ben zelf totaal niet muzikaal.