Deze keer gaan we in de rubriek Terug in de Tijd terug naar de thuiswedstrijd van FC Groningen tegen NEC in het oude Oosterparkstadion. Om meteen maar met de deur in huis te vallen. De thuisploeg wist pas in de 64^ste minuut serieus op het doel van Dennis Gentenaar te schieten en de ploeg van Johan Neeskens deed er zelfs nog 5 minuten langer over voordat doelman Bas Roorda, ooit 4 seizoenen in dienst van NEC, in actie hoefde te komen. Dan is meteen duidelijk wat voor wedstrijd het was en dat het dus niet meer dan logisch was dat de wedstrijd in 0-0 eindigde.

En dat terwijl de Nijmegen Eendracht Combinatie op de woensdag voorafgaande aan dit competitieduel nog wel een flink portie zelfvertrouwen had getankt door in de Amstel Cup duidelijk met 4-0 van RBC Roosendaal te winnen. Wel speelde daarbij een belangrijke rol dat RBC al na 14 minuten met tien man kwam te spelen door een rode kaart voor Lammens. Hoewel Neeskens in gedachten had om dezelfde elf van RBC ook in Groningen te laten starten kwam daar op het laatste moment verandering in. Niedzielan had weer eens op het laatste moment  “ergens” l ast van en kon daardoor niet spelen. Hierdoor was er weer een basisplaats voor Alexander Prent. Helaas hadden zowel hij als Denneboom een complete offday waardoor er onverwachts een invalbeurt was voor een Nijmeegse debutant. Op dat moment speelde de 21 jarige Amerikaan Charles Kazlauskas al drie seizoenen bij NEC. Vandaag was het zijn eerste (inval)wedstrijd voor de hoofdploeg. Hij viel 25 minuten voor tijd in en deed het in die korte tijd prima. De drie gevaarlijkste momenten voor NEC liepen allemaal via hem. Drie seizoenen hierop wachten hadden zijn zelfvertrouwen niet aangetast. “Nee, ik speelde niet boven mijn kunnen. Dit is mijn niveau”. Daarna vertelde hij wat zijn opdracht was geweest. “Ik moest een aanspeelpunt zijn, acties maken en het liefst nog een doelpuntje meepikken. Maar het was moeilijk voorin. Ik heb geen doelkansen gehad. Het enige minpuntje was die gele kaart. Ik wilde de bal afpakken om tijd te winnen, zodat het team weer goed kon gaan staan. Ik betaal die boete zelf. Die kaart hoort niet bij mij.  Maar ik ben blij met mijn spel, het punt en de kans die ik heb gekregen” .

Verder was er bij de Nijmeegse ploeg weinig reden voor blijdschap. Het puntje in Groningen was geen gewonnen punt omdat de ploeg van Ron Jans in dat seizoen nog geen schim was van de huidige ploeg en was in die tijdfase volop bezig met degradatie in plaats van Europees voetbal . Groningen was toen nog van een erbarmelijk niveau en wist desondanks NEC gemakkelijk op 0-0 te houden. Juist NEC dacht in die jaren aan Europees voetbal en voorzitter Van Delft had Johan Neeskens een vijfde en laatste jaar als hoofdcoach bij NEC gegeven om dit te realiseren. Met een start van 7 punten uit 6 wedstrijden was dit bij lange na geen realistisch doel. Niedzielan was bijna altijd geblesseerd en Barreto oogde van al het heen en weer vliegen naar Paraguay zeer vermoeid. Bovendien zou hij nog moeten leren om, als hij in het veld staat, niet met zijn krachten te smijten. Zorgelijke blikken dus bij NEC op, Kazlauskus na. “Hiervoor ben ik naar Nijmegen gekomen. Ik heb nog niet helemaal bereikt wat ik wilde, maar heb nu tenminste wel mijn debuut gemaakt”. Zelfs de mooiste zin van de dag was voor de Amerikaan. “The monkey is off my back”.