In de rubriek Terug in de Tijd gaat NECtoday.nl telkens vijf jaar terug in de tijd aan de hand van een artikel uit De Gelderlander. Dit keer de thuiswedstrijd tegen RBC Roosendaal in het seizoen 2004/2005.  Het was de tweede wedstrijd van NEC tegen RBC in twee weken. Ging het in het eerste duel om een plek in de volgende ronde van de Amstel cup, deze keer betrof het de thuiswedstrijd voor de competitie.

In het bekertoernooi was er eenvoudig met 4-0 gewonnen al werd deze wedstrijd wel sterk beïnvloed door het snelle wegzenden van Sydney Lammens, waardoor NEC gemakkelijk over de toch al zwakke Roosendalers heen kon lopen. Hoewel de uitslag dit dus niet weergaf speelde NEC tegen RBC geen sterke (beker)wedstrijd en was er door het matige verloop van de competitie toch veel spanning op deze wedstrijd.

 

 

Aanvallend kende de ploeg van Neeskens grote problemen. Niedzielan zat nog steeds in de lappenmand en Prent en Kazlauskas hadden al wel gespeeld voor de Nijmeegse ploeg, maar nog niet overtuigend genoeg om zeker te kunnen zijn van een basisplaats. Neeskens loste het op door Boutahar in de spits op de stellen waardoor er op het middenveld een plek vrijkwam voor Barreto. Deze was door alle “jetlagproblemen” op de reservebank terecht gekomen en kreeg tijdens deze wedstrijd een nieuwe kans. Wie ook een nieuwe kans kreeg was Jeffrey Leiwakabessey. Toevallig was NEC -RBC in het seizoen ervoor zijn laatste wedstrijd in de hoofdmacht geweest waarna een blessure en een ziekte voor lange tijd roet in het eten gooide. “Eindelijk krijg ik weer een kans en ik ben erop gebrand om die met beide handen aan te grijpen”, aldus een zelfverzekerde Leiwakabessy. “Ik heb geduld moeten hebben en heb een rottige periode achter de rug. Dit is voor ons een belangrijke wedstrijd en ik verwacht dat RBC lang niet zo slap zal voetballen als vorige week. Er is voor ons geen enkele reden om RBC te onderschatten”.

 

 

Gelukkig voor NEC speelde Barreto een geweldige wedstrijd tegen de laagvlieger uit de eredivisie waardoor NEC opnieuw eenvoudig van RBC wist te winnen. De speler uit Paraguay liet tijdens deze wedstrijd zijn ( potentiële) klasse zien. Zelf was hij er nog het meest blij mee. Nadat hij de 1-0 had gescoord rende hij het halve stadion door, maakte een mooie glijvlucht op de knieën, wees met het vingertje omhoog om het opperwezen te bedanken en maakte een karrenvracht aan wilde armgebaren. Nauwelijks acht minuten later scoorde hij opnieuw, deze maal door vanaf een meter of 20 aan te leggen voor een schot. Via een Roosendaals been vloog de bal opnieuw langs Michael Aerts. Het laatste NEC doelpunt kwam niet van de voet van Barreto, wel was hij degene die op fraaie wijze gelegenheidsspits Boutahar de mogelijkheid gaf om vogeltje vrij de 3-0 binnen te schieten.

 

 

Enige minpunt van de avond was dat NEC daarna RBC spaarde door niet verder door te drukken. Het deerde het humeur van Man of the Match Barreto verder niet. “Ik was heel blij met mijn doelpunten, zeker omdat ik een paar wedstrijden niet had gespeeld. Dan is het mooi dat als je weer speelt, je ook nog scoort”. Toch gaf hij aan dat hij de plek achter de spits met alle plezier weer aan Boutahar zou afstaan als Niedzielan weer fit zou zijn. “Rechts op het middenveld blijft mijn favoriete plek”.

 

 

Of Barreto zo fris zou kunnen blijven spelen als deze avond was al meteen de vraag. Na het weekend zou hij weer in het vliegtuig stappen naar Paraguay voor twee interlands. “Dat vind ik hartstikke leuk. De nationale ploeg is een eer. En daar ik geen nee tegen zeggen”. Het bestuur van NEC had het graag gedaan. Zoals Barreto deze avond speelde was hij zijn geld meer dan waard. Maar 1 zwaluw maakt nog geen zomer, zelfs niet als deze uit Paraguay komt.