Het afgelopen weekend was er geen competitievoetbal door WK kwalificatiewedstrijden. Het Nederlands elftal hoefde hiervoor niet te spelen waardoor er en tripje naar Australië was gepland. Een vreemd moment voor een dergelijke trip zo midden in de competitie. Vijf jaar geleden werd er gelukkig gewoon voor de competitie gespeeld. Onze plaatselijke trots speelde in Waalwijk zijn achtste wedstrijd van de competitie. Het werd een wedstrijd met twee gezichten. De eerste helft was er een ongewoon zwak NEC te zien. Bij vlagen werd NEC weggespeeld. Een 2-0 achterstand was hiervan een logisch gevolg, terwijl deze tussenstand ook nog hoger had kunnen uitvallen.

Na afloop was er uitgebreide discussie of dit had gelegen aan de tactiek van coach Johan Neeskens. Hij speelde opnieuw met Boutahar in de spits, maar liet daarnaast Tininho als diepste middenvelder spelen. Beide spelers kwamen op deze posities absoluut niet uit de verf waardoor de Nijmeegse ploeg door RKC werd overlopen. Toch was Boutahar het na afloop eens met de gekozen tactiek van Neeskens. “Het was logisch, daar waren we het als groep over eens. Er zijn een paar geblesseerden (Demouge en Niedzielan, red.) en de trainer moest een keuze maken. Tegen RBC stond ik ook in de spits en toen ging het goed”. Maar in die met 3-0 gewonnen wedstrijd stond Boutahar veel minder diep en speelde Denneboom veel dichter bij hem. Nu kwam Boutahar er als diepe spits absoluut niet aan te pas en werd hij op het middenveld ook nog eens nodig gemist. Zoals wel vaker met voetballers was hij met deze mening ook eens. “Als ik nu de bal kreeg stonden er meteen vier tegenstanders om me heen. RKC was voor rust veel beter. We dekten niet door en kwamen daardoor op het middenveld minimal twee mensen te kort. Maar als we de eerste helft het veld klein maken, is er niets aan de hand. Maar het leek voor rust wel een trainingspartijtje”.

Dat het in de tweede helft een kansloze missie was geworden voorkwam diezelfde Boutahar door 1 minuut voor rust , uit het niets, de 2-1 binnen te schieten. Hoewel technisch erg knap geschoten, ontstond de kans bij toeval doordat Texeira bij het uitverdedigen de bal hard tegen de rug van Takak schoot en daardoor de bal pardoes voor de voeten van Boutahar rolde. De russtand gaf de burger weer moed en vooral de gewijzigde tactiek zorgde ervoor dat NEC de beste tweede helft van het seizoen speelde.  Van der Doelen werd gewisseld voor Barreto, Denneboom ging als diepe spits spelen, Boutahar kwam op zijn vertrouwde plek op het middenveld en Tininho weer gewoon linkermiddenvelder. Een logische opstelling en meteen liep het . Het regende kansen voor NEC. Tininho schoot uit een vrije trap op de lat , Wisgerhof schoot naast en Denneboom had net iets te lang tijd nodig om te schieten. Dezelfde Denneboom stond ook aan de basis van de meer dan verdiende gelijkmaker. Na Sergio Greene dolgedraaid te hebben  en de bal via een 1-2 te hebben teruggekregen van Tininho , gleed dezelfde Waalwijkse verdediger de Nijmeegse spits in het strafschopgebied onderuit. Rob Wielaert schoot de probleemloos binnen: 2-2. 

Deze eindstand gaf dus gemengde gevoelens bij beide partijen. Bij NEC vanwege de vraag of de tactiek van de tweede helft niet voor de hele wedstrijd had moeten gelden. Boutahar vond van niet. “Nee, ik kan volgende week tegen NAC weer gewoon in de spits”. Wisgerhof was minder blij met de tactiek maar was vooral bezig met zichzelf. Hij speelde voor het eerst na een dikke maand met knieproblemen voor het eerst weer een hele wedstrijd. “De conditie was prima, daar heb ik met Cees goed aan gewerkt. Ik had wel twee of drie momenten wat last, maar de pijn trok gelukkig snel weg. Ik heb mijn best gedaan en heb hopelijk de trainer laten zien wat ik kan. Ik denk niet dat de namen achterin vast staan. De trainer heeft keus en ik probeer het hem zo moeilijk mogelijk te maken”. De trainer van RKC, Erwin Koeman, maakte het zichzelf ook moeilijk door niet te reageren op de gewijzigde tactiek van NEC in de tweede helft.  Zo werd het een wedstrijd waarin de tactiek van de trainer eens beslissend bleek te zijn, alleen niet in positieve zin. Voor beide trainers een 2, eindstand 2-2.