Na precies 119 dagen kwam de ambtstermijn van Dwight Lodeweges bij NEC tot een einde. Daarmee is de geboren Canadees de kortstzittende trainer uit de historie van de Nijmeegse club, afgezien van de ad-interims. Dit terwijl Lodeweges zich in zijn lange trainerscarrière, die hem naar onder anderen de Verenigde Arabische Emiraten en Japan voerde, wel eens vaker in een moeilijke situatie bevond. Maar waar ging het nou mis? NECtoday.nl schreef de hoofdstukken die in het geschiedenisboek kunnen over ‘De 119 doldwaze dagen van Dwight Lodeweges’

Update: In de Voetbal International van woensdag 4 november reageerden Dwight Lodeweges en Carlos Aalbers op onderstaande gebeurtenissen. Hun reacties zijn onderaan de hoofdstukken toegevoegd.

Hoofdstuk 1: Alfons Groenendijk
Eigenlijk begon het allemaal al vóór zijn aanstelling. Technisch directeur Carlos Aalbers zette iedereen op het verkeerde been met een profielschets, waarin de woorden ‘jong’ en ‘leergierig’ werden opgenomen. Heel Nijmegen hoopte stiekem op een Philip Cocu, een Frank de Boer of een Dennis Bergkamp. Het werd echter Alfons Groenendijk. Het ja-woord van de Leidenaar, die nou niet echt indruk maakte als trainer van Willem II, kon niet rekenen op veel positieve reacties van de supporters.

Hoofdstuk 2: Nieuwe hoop
Toen Groenendijk tegen ieders verwachting in afzegde, ging er dan ook een lichte slaak van verlichting door het Nimweegs Legioen, aangezien de droomlijstjes weer uit de kast konden worden gehaald. Op 10 april 2009 leken die echter alweer voor in ieder geval twee seizoenen terug de kast in te kunnen. Tweede keus Dwight Lodeweges (Turner Valley, Canada, 26 oktober 1957) mocht officieel de erfenis van Mario Been op zich nemen.

Hoofdstuk 3: NEK
Een erg zware erfenis, welteverstaan. De meest succesvolle trainer uit de geschiedenis van NEC was een jonge, extraverte, relatief onervaren trainer, die zich al snel geliefd maakte bij zowel supporters als sponsors. Bij een club NEC moet laatstgenoemde niet worden onderschat. De nieuwe trainer was vrijwel precies het omgekeerde. De oude, introverte, flegmatieke, door de wol geverfde Lodeweges maakte zich met een aantal dingen juist níét al te populair bij de supportersschare van de Nijmegen Eendracht Combinatie. Waar Mario Been bij zijn afscheidsspeech aangaf zowel de nek als NEC op de goede plaats te hebben, ging het bij de nieuwe trainer vrijwel meteen mis. Na de eerste training van het seizoen, sprak hij over NEK in plaats van NEC. Voor buitenstaanders een kleine verspreking, de supporters van NEC bekroop een slecht gevoel. Had de nieuwe trainer zich wel goed voorbereid?

Hoofdstuk 4: Grote naam
Maar ook bij de eerder genoemde supporters was de oud-trainer van onder anderen FC Groningen, Nagoya Grampus Eight, Al-Jazeera en PSV niet al te populair. Ook zij hoopten vurig op een grote naam, zoals ooit Johan Neeskens het Goffertstadion binnenstapte. Johan Neeskens, die ooit furore maakte als speler van Ajax, FC Barcelona en het Nederlands elftal, bracht de nodige positieve publiciteit mee naar NEC. Dwight Lodeweges, die als speler een carrière in de marge had, deed dit niet.

Hoofdstuk 5: Aanvoerderschap
Dan was er nog de hele soap rond het aanvoerderschap. Waar die taak en de bijbehorende band lange tijd om de veilige bovenarm van Peter Wisgerhof rustte, werd het na zijn vertrek een heuse soap. Er gingen stemmen op dat het spel van zijn opvolger, Youssef El-Akchaoui zichtbaar leed onder de verantwoordelijkheden van een captain. Ook Lodeweges leek daar in mee te gaan, door El-Ak niet het volledige vertrouwen te geven als aanvoerder. Het kwam zelfs bijna tot een stemming in de spelersraad, die moest beslissen of er in de gehele selectie een stemming moest komen of de Marokkaanse linksback wel de geschikte speler was voor de band. Toen Lodeweges zijn goedkeuring uitsprak over de eerste stemmingsronde, was voor El-Akchaoui de maat vol: hij leverde de band in. Daarop benoemde de trainer, die pas een paar weken in dienst was, Gábor Babos tot zijn nieuwe verlengstuk in het veld. Iets wat hem door El-Ak vanzelfsprekend niet in dank werd afgenomen.

Hoofdstuk 6: Saïdi Ntibazonkiza
Toen de rust in de spelersgroep een beetje was wedergekeerd rond het aanvoerderschap, werd het begin geschreven van één van de opmerkelijkste hoofdstukken uit de geschiedenis van NEC. Terwijl de selectie zich focuste op de eerste wedstrijd van het seizoen, uit tegen Feyenoord, verliet Saïdi Ntibazonkiza De Goffert, omdat zowel Carlos Aalbers als Dwight Lodeweges niet akkoord gingen met zijn absurde eisen. Laatstgenoemde voelde zich onmachtig, maar vooral in zijn eer aangetast. Één van de pijlers van zijn basiselftal weigerde onder hem te spelen, zonder dat hij er als trainer iets aan kon doen.

Hoofdstuk 7: Personele problemen
Maar niet alleen Saïdi Ntibazonkiza werd node gemist door Lodeweges. Nadat al eerder Bas Sibum en Mark Otten een zware blessures opliepen, was het op 11 september de beurt aan het creatieve brein van het elftal. Lasse Schöne scheurde op de training zijn voorste kruisband af en is het hele seizoen niet inzetbaar. Daardoor moest Dwight Lodeweges meermaals beroep doen op spelers, die Mario Been zonder enig probleem in Jong NEC kon laten spelen. Rutger Worm, Moestafa El Kabir en John Goossens maakten in de eerste elf wedstrijden al bijna evenveel speelminuten als in het volledige vorige seizoen in totaal. Dit kwam omdat de trainer vooral in aanvallend opzicht heel weinig te kiezen had. Door de verhuringen van Joël Tshibamba (die zich in de voorbereiding meerdere malen zou hebben misdragen) en John van Beukering moest verdediger Patrick Pothuizen bij elke achterstand, en dat waren er nogal wat, opdraven als spits.
Dwight Lodeweges: "Bas Sibum en Mark Otten vielen al snel weg. Zij zijn heel belangrijk in het groepsproces."

Hoofdstuk 8: Slechte resultaten
Ondanks het tekort aan spelers en kwaliteit, bleef Lodeweges natuurlijk hoofdverantwoordelijke voor de slechte resultaten. Met slechts twee overwinningen in elf wedstrijden, kende NEC een erg slechte seizoensstart. In thuisduels was het vaak afzien voor het publiek. Slechts één keer stond NEC niet achter met rust, tegen SC Heerenveen. Dat was ook meteen de enige thuisoverwinning. Tegen VVV-Venlo, FC Utrecht en ADO Den Haag stond het 0-1 na drie kwartier, tegen Heracles Almelo en PSV zelfs 0-2.
Dwight Lodeweges: "Ik voel mij verantwoordelijk voor de club wat betreft de resultaten. Dan kan ik blijven zitten. Maar ik wilde eerlijk zijn naar de club toe. Ik heb het idee dat mensen in Nederland wel eens schrikken als iemand eerlijk is. Zakelijk gezien ben ik heel dom gweest. Misschien ook voor mijn eigen toekomst, want dit staat ook niet geweldig op je cv. Ik had ook gewoon nog even op weer een maandsalaris kunnen wachten. Deze beslissing heeft NEC geen cent gekost."

Hoofdstuk 9: Terugkeer Saïdi
Tussendoor bereikte Carlos Aalbers overeenstemming met Saïdi Ntibazonkiza over de hervatting van zijn werkzaamheden bij NEC. Dwight Lodeweges hield zich altijd op de vlakte over zijn terugkomst, maar van binnen moet hij hebben gekookt van woede. Waar een trainer er alles aan doet om een hechte groep te creëren, is een werkweigeraar het toonbeeld van ondermijning van het gezag. Vlak voor een eerste wedstrijd van het seizoen je teamgenoten én de trainer in de steek laten, is vooral uit trainers’ oogpunt ontoelaatbaar. Toch keerde Saïdi Ntibazonkiza terug bij NEC.
Carlos Aalbers: "Dwight Lodeweges had moeite met de terugkeer van Saïdi Ntibazonkiza. Dat kan ik ook wel begrijpen, maar na verloop van tijd kun je daar ook weer proberen het beste van te maken. Ik had gedacht dat het na verloop van tijd weer zou slijten."

Dwight Lodeweges: "Die (Saïdi Ntibazonkiza, red.) had ik er niet meer bij gehaald. De speler verliet de club een dag voor de competitie. Dan doe je in mijn ogen iets wat niet kan. Maar daar zit ik verder niet meer mee in mijn maag. Ik geef ze groot gelijk dat ze nu een andere beslissing nemen."

Hoofdstuk 10: Ron de Groot
Iemand die NEC juist een paar weken later weer verliet, was Ron de Groot. Hij moest naar het ziekenhuis worden overgebracht, nadat hij in het stadion een hartstilstand had gehad. Lodeweges verloor hiermee zijn vertrouwenspersoon binnen NEC. De Groot, die de club binnenstebuiten kent, stond niet meer dagelijks naast de Canadese Nederlander op het veld en dat was voor de hoofdtrainer een groot gemis. Hij moest met Wim Rip helemaal opnieuw beginnen qua werkverhouding; iets waar je normaal een hele voorbereiding voor hebt.
Dwight Lodeweges: "Ik besef ook heel goed dat ik de club nu even in de problemen breng, omdat ook assistent-trainer Ron de Groot aan het revalideren is."

Hoofdstuk 11: Wanhoop
Na al die hiervoor genoemde druppels in zijn emmer te hebben zien vallen, was Lodeweges tegen PSV de wanhoop nabij. Na de wedstrijd tegen zijn oude werkgever straalde de wanhoop van zijn gezicht, toen hij werd geïnterviewd door Studio Sport. De reactie op het feit dat NEC al na negentien seconden met 0-1 achterstond, was er één van een man die de wanhoop nabij was. “Allemachtig”, zuchtte hij met een wanhopig gelaat. Hij had alles gedaan om NEC naar een goed resultaat te schreeuwen. Had uitvoerig gepraat met de selectie over het ‘gevaar PSV’, maar het mocht niet baten. Na 19 seconden stond het, zoals gezegd, 0 tegen 1. Opvallend was hoe Lodeweges omging met de wissel van Rutger Worm. De geboren Nijmegenaar is niet alleen op het veld qua voetbal soms ietwat onzeker, ook in zijn hoofd twijfelt hij regelmatig over zijn kunnen. Toen hij in de 76e minuut werd gewisseld, deed Dwight Lodeweges een verwoede poging het contact met zijn team te behouden. Hij ging bijna tegen de middenlijn aanstaan en klapte harder dan de grootste Rutger Worm-fan die zich in het stadion bevond.
Carlos Aalbers: "We zouden er fel op gaan, het publiek proberen achter de ploeg te krijgen. De scheidsrechter fluit en zeventien seconden later stond het 0-1. Bij hem is er toen iets geknapt."

Dwight Lodeweges: "We hadden erg veel moeite met het beginnen van wedstrijden. Dat was al gebleken in de thuisduels met Heracles en ADO Den Haag. Dan komt PSV. We hadden die week heel uitgebreid getraind en juist hierover gesproken. Als je dan in de eerste minut alweer met 0-1 achter staat, dan speelt dat wel mee in mijn beslissing, ja."

Hoofdstuk 12: Erfenis 2
Het leek er een beetje op dat Lodeweges geen echt contact kon maken met de groep. Iets wat na zijn vertrek werd bevestigd door zowel aanvoerder Gábor Babos als routinier Patrick Pothuizen. In hoeverre dat zijn schuld is, is de vraag. Want Lodeweges kreeg niet alleen de erfenis van een prachtig seizoen 2007/2008 en een geweldig Europees avontuur, maar ook de erfenis van een moeilijke selectie. Van de spelers die nu nog onder contract staan, werden Arek Radomski, Moestafa El Kabir en John van Beukering vorig seizoen uit de selectie gezet, terwijl dit seizoen Joël Tshibamba en Saïdi Ntibazonkiza konden worden toegevoegd aan dat rijtje.

Hoofdstuk 13: Zinkend schip
Wat aan de resultaten aan het einde van het vorige seizoen al een beetje te zien was, lijkt nu toch voor een deel waarheid: Mario Been heeft op tijd een zinkend schip verlaten. Dwight Lodeweges gaf bij zijn aftreden aan zichzelf niet de juiste persoon te vinden om dit schip weer te laten varen. Maar wie is daarvoor wel de juiste persoon? De lijstjes kunnen weer uit de kast…

Reacties

Geplaatste reacties