In deze Terug in de Tijd gaan we terug naar de wedstrijd tegen de club waar Wiljan Vloet zijn debuut als hoofdcoach in het betaald voetbal maakte: FC Den Bosch. Op zondag 21 november speelde NEC er in een bloedeloze wedstrijd 0-0 en kon het naloop zeggen dat het al 480 minuten niet had gescoord. Als licht excuus kon Johan Neeskens aanvoeren dat NEC wel zeer verzwakt aan de start verscheen.

Maar liefst 7 spelers waren voor deze belangrijke uitwedstrijd geschorst of geblesseerd: Ebbinge, Leiwakabessy, Demouge, Heije, Prent (allen geblesseerd), Barreto en Van der Doelen (beiden geschorst). Hierdoor maakte Muslu Nalbantoglu, na een aantal sterke invalbeurten, zijn debuut als basiskracht. Een positief neveneffect hiervan was dat Wielaert eindelijk een keer op zijn favoriete plek voor de verdediging stond. Logisch gevolg was dat hij meteen zijn beste wedstrijd in maanden speelde. “Op deze plek kan ik mijn ei kwijt. Veel van de afvallende ballen waren voor mij en ik probeerde er op de goede momenten overheen te gaan”. Een aantal keren deed Wielaert dit inderdaad prima. Al moet wel gezegd worden dat de eerste helft niet om aan te zien was. Zowel FC Den Bosch als NEC lieten zien dat voetbal af en toe toch een heel moeilijk spelletje is. FC Den Bosch was in de eerste helft zelfs de minst slechte van de twee ploegen op het veld. “Zij waren een stuk gevaarlijker dan wij. Het stond niet goed. Er werd voorin te weinig oorlog gemaakt. De spitsen kwamen de hele tijd in de bal in plaats van diepte te zoeken. We mochten blij zijn dat het in de rust nog 0-0 stond”, aldus de Nijmeegse aanvoerder.

 

 

De tweede helft was aan Nijmeegse kant een stuk beter en leverde zelfs een flink aantal kansen op. Simr (twee keer), Boutahar, Niedzielan en Pothuizen misten allen. De kans van Pothuizen had wel het doelpunt van de maand kunnen worden. Zijn omhaal na 82 minuten belandde echter op de lat. “Ik dacht ‘ik probeer het maar’, ik was tenslotte de hele week losgegooid”, zei Pohuizen na afloop over zijn atletische actie na een week op de behandeltafel. Ook Wielaert had twee grote kansen om te scoren maar schoot bij beide gelegenheden net naast. Hij analyseerde na afloop zijn kansen als volgt. “De eerste kans was de gemakkelijkste, die kon ik gelijk na de stuit nemen. Bij die tweede kans moest ik me heel erg strekken. Op die momenten kon je zien dat het lang geleden was dat ik zo voor de goal ben geweest”.

 

 

Gevolg van de 0-0 was dat NEC er slecht 1 punt bij sprokkelde en hierdoor op het schamele totaal van 13 punten kwam. Het gebrek aan scorend vermogen was duidelijk te zien in het aantal gescoorde doelpunten. Slechts 13 uit 13 wedstrijden. Slechts FC Den Bosch scoorde minder; 9 keer. Als die twee ploegen dan tegen elkaar spelen is 0-0 een logisch uitslag. Een week later zou Roda JC wachten; de ploeg van Wiljan Vloet. Met een 14 plaats op de ranglijst moest er gewonnen worden om niet helemaal in de degradatiestrijd te geraken. Het lijkt het huidige seizoen wel.