Vanaf nu zal NECToday.nl regelmatig een wedstrijd voorbeschouwen met een oud-speler van NEC, die ook bij de tegenstander heeft gespeeld. Een betere wedstrijd om daarmee te beginnen dan de derby van zondag, is er natuurlijk niet. Chris van der Weerden, geboren en getogen Nijmegenaar, trapt de rubriek "En ik kan het weten..." af.

Want daar is aanleiding genoeg voor. Van der Weerden kwam al op vroege leeftijd in de voetbalschool van NEC terecht, stond als 14-jarige bij de harde kern in de oude Goffert en beleefde op 17-jarige leeftijd zijn competitiedebuut voor de Nijmeegse club in een thuiswedstrijd tegen Vitesse(!). Amper vier jaar later werd de tegenstander van toen echter zijn nieuwe werkgever. Hij verruilde het balkenshirt, voor het zwart-gele tenue van Vitesse, waar hij een jaar actief zou zijn.

“In mijn tijd was die rivaliteit tussen beide clubs er al”, herinnert Van der Weerden zich nu, “die is er altijd geweest. Maar bij mijn overgang zijn er eigenlijk weinig wanklanken gevallen. We waren net gepromoveerd via de nacompetitie en iedereen verkeerde in een hosannasfeer. Misschien heeft het daar ook mee te maken.” Ook Van der Weerden zelf wist dat de overgang bittere noodzaak was om hogerop te komen. “Het was pure sportieve ambitie”, vertelt hij met nog steeds een Nijmeegse tongval. “Vitesse speelde op dat moment Europees voetbal en behoorde tot de top-4 van Nederland.”

Genoeg over zijn overgang; terug naar zijn debuut. Als Nijmeegse jongen van 17 debuteren in een thuisduel tegen Vitesse; de droom van iedereen die geboren wordt in Havanna aan de Waal. “Ten dele kan ik dat beamen”, zegt de rechtsback van weleer. “Maar ik was eigenlijk helemaal niet bezig met het feit dat het tegen de grote rivaal was. Ik was meer bezig met voor mezelf zorgen; ik wilde zo goed mogelijk spelen. Dat ik inviel tegen Vitesse (uitslag overigens: 0-2, red.), was slechts een leuke bijkomstigheid.”

De “leuke bijkomstigheid” die tegenstander Vitesse bij Van der Weerdens debuut heette, is voor iedere supporter nog steeds de belangrijkste bijkomstigheid van het seizoen. De derby is niet slechts 1 van de 34, weet ook de oud-speler van onder meer NEC, Vitesse en PSV. “Derby’s op zich zijn prima”, vindt hij. “Toen ik rond mijn 14^e met de harde kern meeliep, voelde ik ook die enorme rivaliteit. Ik had destijds niet echt een eigen mening. Maar nu vind ik dat de mensen met normen en waarden met elkaar om moeten gaan; te allen tijde. Maar helaas zorgt de derby jaarlijks voor de nodige trammelant tussen de supportersscharen.”

Dan stellen we de huidige jeugdtrainer van PSV voor een lastige keuze. Voor wie is hij zondag? “Ik heb niet echt een voorkeur”. Als we aandringen, zet hij alles nog maar eens op een rijtje. “Ik heb zeven jaar bij NEC gevoetbald en mijn ouders en mijn broer zijn nog steeds fanatieke NEC-supporters. Aan de andere kant heb ik bij Vitesse een jaar samengespeeld met Theo Bos; een fijne man. Hem gun ik het succes ook.” Even blijft het stil. “Maar de afgelopen anderhalf jaar heb ik nauw samengewerkt met Wiljan Vloet bij PSV”, zegt hij dan. Dat laatste blijkt de doorslag te geven. Van der Weerden: “Ik hoop voor Wiljan dat hij de drie punten nu eens thuis kan houden.”

Volgens de nu 37-jarige Van der Weerden is Wiljan Vloet de juiste man om NEC op scherp te zetten. Dat was ook wel nodig. “Mario Been maakte vorig seizoen vroegtijdig zijn vertrek bekend”, vertelt hij. “Toen sloop er toch een soort makheid in de ploeg. Ik snap dat Been er alles aan heeft gedaan om dat te voorkomen, maar zoiets gebeurt nou eenmaal. Toen kwam Dwight Lodeweges; een filosofische trainer. Die kreeg het er ook niet echt uit. Dan denk ik dat Wiljan Vloet een goede trainer is om de boel weer eens flink op scherp te zetten. Dat kunnen ze goed gebruiken voor de derby.”

Niet alleen met Vloet deelde Van der Weerden ooit een werkvloer. “Bij zowel Vitesse als FC Twente heb ik samengespeeld met Patrick Pothuizen. Daarnaast speelde ik bij FC Twente samen met Bas Sibum, terwijl Ramon Zomer destijds opkwam.”

Laatstgenoemde had met een goal een groot aandeel in de weergaloze comeback van eerder dit jaar, toen NEC in Arnhem in de laatste minuten een 2-0 achterstand ongedaan maakte. “Wat een wereldwedstrijd was dat”, zegt Van der Weerden enthousiast. “Mijn vader was jarig, dus we keken het met z’n allen. Ik wil niet zeggen dat ik bij de 2-2 opsprong, maar ik vond het wel mooi. Het gaf het feest extra glans.”

Reacties

Geplaatste reacties