Hij is ongetwijfeld één van de beste spelers die ooit te zien was in het rood-groen-zwarte tenue van NEC. Met dynamiet in zijn benen als hij schoot en een fluwelen voetbeweging à la zijn grote voorbeeld David Beckham als hij een pass verstuurde, maakte hij in de tweede seizoenshelft van het seizoen 2005/2006 de Nederlandse velden onveilig. Manchester United verhuurde hem slechts vijf maanden aan de Nijmeegse club, maar toch staat hij bij eenieder die hem zag spelen in het geheugen gegrift. Vier jaar en twee verhuizingen later blijkt dat laatste ook te gelden voor de speler zelf. “Mijn tijd bij NEC was zonder twijfel one of the best moments in my career.”

De enige huidige NEC-ers die in het seizoen 2005/2006 ook al onder contract stonden in Nijmegen, zijn Gábor Babos en Rutger Worm. “Met Rutger Wurms ging ik vrij veel om destijds”, vertelt de vriendelijke Engelsman. “Net als met Jeffrey Leiwakabessy. Met laatstgenoemde had ik nog wel eens sms-contact nadat ik was vertrokken.” Volgend seizoen staat de 25-jarige middenvelder opnieuw op het veld met één van zijn oud-ploeggenoten: Jonas Olsson. “Hij speelt bij West Brom; onze rivalen! Ik heb hem niet meer gesproken sinds ik weer in Engeland ben, maar dat zal volgend seizoen zeker gebeuren als we tegen elkaar moeten.”

Dan zal het gesprek wellicht komen op hun gezamenlijke verleden bij NEC. Dit ondanks het feit dat NEC niet alleen tot het ‘verleden’ behoort voor Jones. “Ik volg NEC nog steeds op de voet”, vertelt de eenmalig Engeland O-21-international. “Soms zie je op tv bij de verschillende Engelse sportkanalen wat beelden langskomen, maar meestal kijk ik op internet. Ik heb nog steeds wat vrienden in Nederland wonen, dus van hen krijg ik ook het één en ander mee. Op die manier ben ik altijd up-to-date op het gebied van wat er gebeurt met NEC.” Hij heeft dan wel nog steeds vrienden in Holland wonen; teruggekeerd naar De Goffert is hij nog niet sinds zijn vertrek in 2006. “Nee, dat vind ik wel jammer. Ik zou dolgraag nog een keer een wedstrijd bijwonen van NEC.”

Een wedstrijd bijwonen, dus. Voor het merendeel van de NEC-supporters is een terugkeer van David Jones op de tribunes niet genoeg. Liever zien ze hem weer schitteren in het NEC-shirt. Jones zelf zet die deur op een kier. “In football: never say never. Ik blijf het zeggen: Ik heb enorm genoten van mijn tijd in Nijmegen. Ik denk niets dan goeds over de club en je weet het maar nooit in de voetballerij. Maar ik sta nu onder contract bij Wolves en geniet ook hier van mijn tijd. Maar goed, nogmaals: in de voetballerij weet je het maar nooit.”

Een overgang van de Engelse Premier League naar de Nederlandse Eredivisie, door critici ook wel eens de ‘Mickey Mouse’-League genoemd, is voor een buitenstaander bovendien een flinke stap terug. Dit geldt echter niet voor de Wolverhampton Wanderers’ nummer 14. “De Premier League is iets fysieker”, weet hij, “Maar de voetbalstijl van de Eredivisie is echt erg goed. Die past wel bij mij. Ik denk dat men wel kon zien dat ik me snel aan kon passen aan het spel van NEC. Hier in Engeland wordt ook goed voetbal gespeeld, maar het grote verschil ligt echt op het fysieke vlak.”

Volgens de in Southport geboren voetballer is de Eredivisie bovendien groeiende. Zijn analyse bewijst dat hij echt goed op de hoogte is van de gebeurtenissen in zijn oude werkomgeving. “De Nederlandse competitie wordt steeds sterker. Dat zie je nu met FC Twente, die kampioen worden. Dat laat zien dat zo’n team enorm aan het groeien is. Toen ik in Nederland speelde, vier jaar terug, was Twente slechts een midtableteam. Nu worden ze eerste. Bovendien zie je dat veel spelers uit Nederland de succesvolle overstap maken naar de Premier League. Kortom: er zit erg veel kwaliteit in de Eredivisie.”

Op de vraag of hij de Nederlandse taal nog beheerst, somt hij de woorden ‘Alsjeblieft’, ‘Speler’ en ‘Eet smakelijk’ moeiteloos op. Bij de vraag naar welke plaats hij denkt dat de supporters van NEC hem stemden bij de verkiezing ‘NEC-er van het decennium’ van ForzaNEC.nl, moet hij echter het antwoord schuldig blijven. Als hij hoort dat het antwoord op die vraag ‘9^e’ is, blijft het even stil. “Dat te horen betekent veel voor me”, zegt hij dan, enigszins geëmotioneerd. “Dat laat zien dat de supporters me mochten en ik denk…” Opnieuw valt het stil. “Dit betekent echt wat voor me. Een mooi gebaar naar aanleiding van een prachtige tijd”. Nog één keer brengen we het onderwerp ‘terugkeer’ ter sprake. “We zullen zien", reageert hij. "Misschien over vijf jaar ofzo. I’d never say never.” Blijven hopen dus.

Robbert:
Nja ik kan me niet voor stellen dat N.E.C hem terug zou kunnen halen.
Denk alleen dat het eventueel in een huur vorm wel zou kunnen al vraag ik me dan af hoe ze zijn salaris zouden moeten betalen.

Maar ik verwacht hier niet al te veel van.

Alex Joosten:
echte topper