In de rubriek: "Terug in de tijd", gaat NECtoday.nl telkens vijf jaar terug in de tijd aan de hand van een artikel in De Gelderlander. Het seizoen 2003/2004 begon immers het zelfde als het huidige seizoen; vol vertrouwen én met Europees voetbal. Waar het nu uitstekend gaat met de mannen van Mario Been, ging het vijf jaar terug aan de hand van Neeskens fout. Op 14 december 2003 stond de Gelderse derby NEC - Vitesse op het programma.

Na de nederlaag van afgelopen zondag tegen FC Utrecht was er sprake van enige berusting binnen NEC. Immers een keer verliezen kan gebeuren.

Dat was 5 jaar geleden wel anders. Toen was het zo, dat een keer winnen een hele gebeurtenis was. Na 14 wedstrijden stond de teller voor de Nijmeegse ploeg pas op 13 punten, wat resulteerde in een veertiende plaats op de ranglijst.

Gelukkig is er dan altijd nog de jaarlijkse derby thuis tegen aartsrivaal Vitesse. Ook toen al wist niemand meer wat het was om thuis te verliezen van Vitesse. NEC zou voor de zesde (!) keer op rij deze wedstrijd winnen. Het werd, in een uitverkochte Goffert, 2-0 door doepunten van Arjan Ebbinge en Dejan Govedarica.

In de voorbereiding zag het er allemaal minder rooskleurig uit. De jaarlijkse supportersavond was door de teleurstellende resultaten  emotioneel verlopen. Neeskens sprak over de fluitconcerten die soms te horen waren. “Ik kon er vroeger als speler goed tegen als ’t publiek zich tegen ons keerde. Maar ik weet van een heleboel van mijn spelers dat ze een probleem krijgen met hun mentale weerbaarheid als de eigen fans tegen hen tekeer gaan. Ze gaan zich op het veld verstoppen, durven minder aanspeelbaar te zijn. Ik vraag jullie dan ook: probeer zo veel mogelijk de spelers te steunen. Wil je je frustraties toch kwijt? Fluit of scheld mij maar uit”. Het publiek zou echter tegen Vitesse geen reden krijgen om te fluiten.

Frank Demouge viel in de week voor Vitesse maar liefst 5 kilo af. Niet omdat hij te zwaar zou zijn geweest bij een weging, maar omdat hij griep had gehad. Dat hij een paar dagen op bed had gelegen was op de training vlak voor de wedstrijd goed  te merken.  Hij raakte aan het eind van de training geen bal meer. “Ik was helemaal kapot, wist echt niet meer wat ik moest doen. Ik kan wel spelen zondag, maar zal geen honderd procent fit zijn”. Demouge begon dan ook op de bank en zou pas in de tweede helft in het veld komen voor Dejan Govedarica. NEC leidde toen al met 2-0. Al voor rust had NEC al het beslissende gat met Vitesse geslagen. In de stromende regen scoorde na een half uur Arjan “Happy with Eppie” Ebbinge. Hij kopte, na een corner van Schuurman, tussen de benen van Cornelisse door  de bal achter Jim van Fessem. Dejan Goverdarica volgde het voorbeeld van Ebbinge en kopte NEC vlak voor rust naar 2-0. Het enige verschil was dat hij raak kopte uit een vrije trap. Rob Wielaert wist de bal precies op zijn hoofd te leggen en ook ditmaal was van Fessem kansloos. Even daarvoor had NEC al zeer goede kansen gehad, maar Hersi en Simr vonden Van Fessem op hun weg.

Na rust gebeurde er niet veel meer. Achterin stond het goed, er werden geen kansen weggegeven en de drie punten werden tevreden in de zak gestoken.  Iedereen blij, behalve de tegenpartij.

Verdere bijzonderheden bij deze wedstrijd waren dat niet alleen Frank Demouge last had gehad van de griep maar ook Van Rijwijk, Hersi en Govedarica. Twee laatst genoemde spelers waren wel op tijd hersteld om in de basis te starten. Scheidsrechter Luinge leidde voor de vijfde keer in successie NEC- Vitesse. Hij gaf alleen Simr van NEC de gele kaart. Dit had voor de Tsjech geen gevolgen. Pascal Heije vierde na een afwezigheid van drieenhalve maand  zijn rentree. Op 31 augustus 2003, tegen FC Utrecht, had hij voor het laatst gespeeld. NEC had nog 1 wedstrijd voor de winterstop te spelen; thuis tegen lantaarndrager FC Zwolle. Ondertussen gonsde het in de Goffert van de geruchten: NEC was bezig met een topspits. Zijn naam?  Andrzej Niedzielan.

(Druk om het artikel te lezen op Ctrl + scrollen)

Reacties

Geplaatste reacties