In de rubriek Terug in de tijd gaat NECToday.nl telkens 5 jaar terug in de tijd aan de hand van een artikel in de Gelderlander. Deze keer is het vizier gericht op de wedstrijd FC Twente – NEC van vrijdagavond 12 maart 2004.  Het was net geen vrijdag de 13^de. Daardoor kon deze vrijdagavond uitgroeien tot een memorabele avond voor NEC. Met maar liefst 2-5 werd er gewonnen van ook toen al UEFA-cup kandidaat FC Twente. Terwijl de voortekenen alles behalve goed waren.

Vooral in de voorhoede moest trainer Neeskens dus flink improviseren. Hij toverde een spitsenduo uit de hoge hoed waar niet velen op gerekend hadden: Zico Tumbo en Patrick Ax. Vooral de basisplaats voor Tumba was een verassing. De speler mocht al twee jaar weg en zou aan het eind van het seizoen ook daadwerkelijk de Goffert gaan verlaten om een nieuw (hulpverleners-)bestaan te gaan opbouwen in Frankrijk. Eerst zou hij echter in deze wedstrijd NEC nog eens flink helpen. Dat wat weinigen hadden verwacht gebeurde, NEC won dik verdiend met 2-5 en met name de “afgeschreven” spelers maakten het verschil.

 

 

Al vroeg in de wedstrijd kopte Rob Wielaert NEC op 0-1, maar PSV huurling Ail Ramzi maakte na een klein kwartier met een zondagsschot weer gelijk. Tot de rust veranderde, ondanks wat kansen aan beide zijden, de stand niet. Terwijl de 350, op kosten van de spelers, meegereisde NEC supporters zich opmaakte voor het inmiddels beroemde tweede helft syndroom was de stand na rust binnen 7 minuten 1-3. Eerst schoot Peter Wisgerhof NEC naar een voorsprong en twee minuten later dacht de hele Twentse verdediging aan buitenspel toen Hersi buitenspel stond. Omdat de kleine middenvelder echter niet actief aan het spel meedeed, belandde de bal pardoes voor de voeten van Zico Tumbo die NEC naar 1-3 schoot. “Ongelooflijk”, lachtte de Congolees na afloop. “Ik was eigenlijk al niet meer zo bezig met voetbal. Ik had nooit gedacht nog een wedstrijd in de basis te beginnen en al helemaal niet om te scoren”. Na zijn doelpunt rende de speler naar het vak met de NEC supporters met wie hij een haat-liefde verhouding had opgebouwd. “Ik heb inderdaad problemen met het publiek gehad, maar we hebben elkaar nodig. Dit is mijn eerste doelpunt van het seizoen en ik heb ervan genoten. Al zat ik vlak voor mijn wissel helemaal kapot”.  Een andere “vergeten” speler verving hem: Fabian de Freitas. Twente had toen de stand al teruggebracht tot 2-3 door een doelpunt van de Visscher maar uitgerekend De Freitas schoot vlak voor tijd NEC naar de verlossende 2-4 voorsprong.

"Je hebt speelvreugde en spelvreugde"

 

Zelfs Rene van Rijswijk kwam nog even in het veld en presteerde het om binnen een paar minuten datgene te doen wat niet echt zijn specialiteit was: scoren. Ondanks in die tijd veel gemaakte grappen over zijn lage productiviteit, had hij na afloop geen behoefte zijn gram te halen. “Helemaal niet. Want het vervelende was dat die grappen al helemaal niet meer worden gemaakt. Het doelpunt was wel een bevrijding, maar meer vanwege het lekkere gevoel dan het scoren”. Over het hele seizoen was van Rijswijk minder te spreken. “Dit is geen leuk seizoen. Ik heb weinig gespeeld en nog niet 1 keer in de basis gestaan. Je hebt speelvreugde en spelvreugde. Speelvreugde had ik niet omdat ik nooit speelde. En dan moet je echt vechten om die spelvreugde nog uit de trainingen te halen”.

 

Al met al was het voor NEC een avond met veel speel- en spelvreugde. Door de overwinning was het feest in de bus terug, steeg NEC een plaatsje op de ranglijst en kon NEC weer met wat vertrouwen uitkijken naar de volgende (thuis)wedstrijd tegen AZ.