In de rubriek Terug in de Tijd blikt NECtoday.nl telkens 5 jaar terug in de tijd. Deze keer naar de derby der derby’s: Vitesse – NEC. Deze aantrekkelijke derby leverde NEC een 2-2 gelijkspel op, waarmee de Nijmeegse ploeg enerzijds weer niet wist te winnen in de glasbak, maar anderzijds met dit punt zeker was van nog een seizoen op het hoogste niveau. Hoewel niemand in Nijmegen  aan het begin van het seizoen rekening had gehouden met deze “narrow escape”, gold dit in nog sterkere mate voor onze vrienden uit Arnhem. 

Zij stonden op dat moment zelfs voorlaatste en kwamen vooral in het nieuws door acties als van Zongo, die vlak voor tijd weigerde in te vallen, door Paulo Rink die in de warming up zijn vijfjarig zoontje liet mee hobbelen of door Peter van Vossen die het vertikte om nog langer warm te lopen langs de zijlijn en rustig op een stoeltje ging zitten van de ballenjongen om daar verder naar de wedstrijd te krijgen. Jammer dat dit soort gedrag niet geheel werd afgestraft door een nederlaag. In de negentigste minuut schoot Hofs Vitesse alsnog naast NEC. Terwijl het tot dat moment erna uitzag dat de getergde Youssef Hersi met zijn twee treffers matchwinner zou worden. De clubtopscoorder van NEC was in deze wedstrijd slechts invaller. Sterker nog, hij stond slechts het laatste kwartier in het veld, als invaller van Jarda Simr. Op dat moment stond NEC nog achter met 1-0 door een treffer van Hofs vlak na rust. Binnen 10 minuten boog de Ajax-huurling de stand echter om in Nijmeegs voordeel. Eerst kroop hij uit de rug van Ilic om de doorgekopte bal van Frank Demouge achter Jevric te schieten en vijf minuten voor tijd was hij Stijn Schaars te slim af en omdat ook Bert Konterman niet ingreep, scoorde Hersi de 1-2.

Twee keer scoren in de Gelredome , dan kun je voorlopig niet meer stuk bij de 1200 meegereisde supporters. Dat besefte na afloop ook Hersi zelf. “Vooral die laatste was mooi hé,”zo lachte hij. “Het verbaast me niet dat ik gemakkelijk scoor. Dat heb ik mijn leven altijd gedaan. In mijn Ajax-jeugd was ik als middenvelder verplicht om veel doelpunten te maken. Vandaag was ik weer belangrijk voor onze ploeg. Vorig seizoen maakte ik best vaak het verschil. Samen met Dennis Gentenaar natuurlijk. Dit jaar ging het minder. Ook met mij. Ik was deze week niet helemaal fit, maar zaterdag op de laatste training ging het onverwacht lekker. Ik had vooraf een goed gevoel over deze derby”. De Nijmeegse clubleiding bleek echter minder tevreden te zijn over de toegevoegde waarde. Said Boutahar was al gecontracteerd voor het nieuwe seizoen. Hersi maakte er zich op dat moment nog geen zorgen over. “Ik weet echt nog niet wat er straks met mij gaat gebeuren. Ik heb van Ajax gehoord dat de club na het kampioenschap met me wil praten. Dat kan. Ik zit niet stil. Ik ben bezig met andere clubs. Ik wil niet het risico lopen dat er straks bij NEC geen plaats meer voor mij is. Misschien komt NEC alsnog met een goed bod. We zien wel.

Wat we uiteindelijk zagen was dat Hersi aan het eind van het seizoen verkaste naar Heerenveen en daarna zelfs bij Vitesse terecht kwam. Niet echt een stijgende lijn in je carrière. Wie nog wel een stijgende lijn liet zien was Dennis Gentenaar. Hij zou zelfs uiteindelijk speler van het seizoen worden en verrichtte ook in de Gelredome weer enkele belangrijke reddingen. De belangrijkste was bij de 1-0 toen Amoah vrij voor Gentenaar verscheen. Amoah legde de bal breed op Rink maar deze schoot op Gentenaar. De keeper baalde dan ook stevig van de late gelijkmaker. “Het was een bal die hoog werd weggewerkt, waardoor je kon verwachten dat ´ie meteen terug zou komen. Dan moet je dus geen druk zetten, maar blijven staan”. Verder prees Gentenaar nog de Nijmeegse veerkracht na de 1-0 achterstond, iets waar ook aanvoerder Wielaert zich bij aansloot. “Het was een moeilijk seizoen”, aldus de aanvoerder. “Maar ook een leerzaam jaar. Ik heb overigens wel het gevoel dat intern bij de club duidelijk is wat er dit seizoen fout is gegaan en wat er straks dus moet worden verbeterd. We kunnen nu in alle rust naar het volgend seizoen toeleven”. Het seizoen was overigens nog niet teneinde. Er zou nog twee keer worden gespeeld; thuis tegen Volendam en uit tegen ADO Den Haag. Door de uitspraken van de spelers leek dat niet bij iedereen te zijn doorgedrongen. Daar zouden de resultaten in de laatste twee wedstrijden dan ook naar zijn.